Najwyższe wzniesienie w Puszczy Zielonce, a zarazem drugi najwyższy szczyt w okolicach Poznania (po Górze Moraskiej) liczy 143 m n.p.m. Jest to urozmaicony kompleks leśny, bogaty pod względem przyrodniczym, z dużymi różnicami wysokości. Leży w paśmie środkowopoznańskiej moreny czołowej, 2 km na wschód od przełomowej doliny Warty. W roku 1242 Dziewicza Góra wraz z okolicznymi włościami na mocy fundacji Przemysła I stała się własnością cysterek z Owińsk. Od nich pochodzi pierwotna nazwa góry: Dziewicza Góra, przekształcona później na Dziewiczą Górę. Szczyt i jego otoczenie porośnięte są pięknymi lasami - drzewostany składają się z sosny i prawie wszystkich gatunków rodzimych drzew liściastych. W kilku partiach rosną wiekowe dęby o obwodach przeszło 4 m. Bardzo bogaty jest świat roślin, zarówno leśnych jak i łąkowych, stepowych a nawet górskich. Stwierdzono tu występowanie ok. 700 gatunków roślin naczyniowych oraz ok. 130 gatunków mchów i wątrobowców. W lasach między Dziewiczą Górą a Czerwonakiem stwierdzono występowanie czerwca polskiego, owada żyjącego w korzeniach drzew, w średniowieczu hodowanego dla produkcji czerwonego barwnika. Podobno w średniowieczu cysterki z Owińsk hodowały go na Dziewiczej Górze.

Pytania i komentarze dotyczące naszych stron WWW prosimy przesyłać na adres: pttk86@poczta.onet.pl.
Data ostatniej aktualizacji: 01 kwietnia 2015.